Kasaba

Bitmiş ya da hiç başlamamış bir aşkın ardından, unutmaya biraz da acı dindirmeye deva tenha bir sahil kasabasına çıkar bir çok yazarın – yazmasa da “yaşar”ın – yolu. Kaçmak yeter, biraz kendinle baş başa kalsan geçer. Yalın ayak gezsen biraz kumsalda, akşama da rakı sofrası kursan balkonda... Bir şeyciğin kalmaz bir iki haftaya.

Hani az kalır inanırsın bu yalana. En kötü yalancı bile kendini kandırabilir böyle masallara. Kanarsın sen de bir an, yalan, çünkü o sahil kasabası hep tenha kalır, balkonu toz toprak, rakı bardakları boş. Hüzünler de eriyip gider aşk gibi yeni bir aşkta, yeni hüzünlerle.

"Kim bilir aklında hangi sevdalı". Bir sigara yakmalı şimdi, seninle aynı anda.